X
تبلیغات
رایتل



«نان» را قوت لایموت نام نهاده اند چرا که در ایران مهمان همیشگی سفره ی خانوده هاست وهرچه سطح درآمدخانوارها رو به نزول داشته میزان و حجم مصرف آن نیز معمولا رو به افزایش داشته است.

در اجرای سیاست اقتصادی جدیددولت ایران در سال های اخیردر حذف یارانه ها (که البته آن را هدفمندی یارانه ها می نامد) با حذف تدریجی یارانه های نان،قیمت گذاری آن در سطح استان ها برعهده بازوی اجرایی دولت در استان ها یعنی استانداری ها نهاده شده است.قیمتی که در این سال ها تا کنون چندین بار افزایش داشته است

با پایان عزاداری های حکومتی در نیمه ی خرداد به قیمت نان در کشور دوباره رو به گرانی نهاده آن هم در تابستانی گرم که رشد گرانی و تورم کم سابقه بوده ودر تشبیهی جالب به گفته نماینده هرمزگان در مجلس خبرگان سرعت گرانی ها از سرعت فانتوم هم بیش تر بوده است.

با این حال قیمت متفاوت آن در استان های مختلف این پرسش را به وجود آورده است که چرا باید در این مسیر گرانی ،استان های مرزی و محروم بیش ترین افزایش را داشته باشند و استان های برخوردار کم ترین افزایش؟

به یاد داشته باشیم که این افزایش نه ساز وکار بازارآزاد که نوعی دخالت مستقیم دولت در امر افزایش گرانی هاست واین پرسش را پیش می آورد که چرا باید در توزیع یارانه های دولتی نیز بین استان ها چنین تبعیضی باشد؟

به عنوان مثال مقایسه جدیدترین افزایش قیمت نان سنگک در چند استان به خوبی این نابرابری را بین استان هایی برخوردار چون تهران والبرز و اصفهان و آذربایجان و خراسان با استان هایی چون هرمزگان و بوشهر را نشان می دهد.

درحالی که قیمت نان سنگک دراصفهان از 425تومان قبلی به 525 تومان(لینک) در البرز به 550تومان (لینک) در زنجان به 450تومان (لینک) ودر خراسان رضوی به 500تومان (لینک) ودر کرمان نیزبه 500تومان (لینک) افزایش یافته است اما در هرمزگان به 650تومان رسیده است!!

این گرانی نه تنها نسبت به استان های همسایه بیش تر است که این افزایش قیمت حتی رکود تهران که همیشه به عنوان گران ترین شهر معرفی می شود را نیز شکسته است!

حال جای سوال است که در حالی که سیاست دولت در واریز سرانه یارانه های برابری همه ی شهروندان است این مساله در حذف یارانه ها برعکس بوده و سیاستی تبعیض آمیز وبر اساس نابرابری بین استان های مختلف است؟آیا قرار نبود که دولت مهرورز با محرومان بیش تر بر سر مهر باشد ؟گویا دولتی که قراربود ثروت را به برابری بین ایرانیان تقسیم کند حتی فقر را نیز نتوانسته به عدالت تقسیم کند آن هم در قیمت «نان» که اصلی ترین خوراک سفره هاست وبه یقین نمی توان آن را کالایی لوکس حساب کرد.

دولت همیشه مدعی بوده است که اقشار پردرآمد در حذف یارانه ها هدف خواهند بودآیا استانی چون هرمزگان بیش ترین طبقات پردرآمد کشور را در خود جای داده است یا تهران و اصفهان و مشهد و سایر کلان شهرها؟

میزان استفاده و بهره مندی مردم هرمزگان از منابع وخدمات دولتی نیز به یقین بسیار پایین تر ازسایر استان های برخوردار است و آمار وارقام در این زمینه هم موجود است.

لازم است  استاندار هرمزگان به عنوان عالی ترین مسوول اجرایی دولت در زمینه پاسخ گو باشد و نمایندگان مجلس هم این نابرابری ها را پیگیر باشند.

و این گونه نباشد دولتی که شعار آوردن پول نفت بر سرسفره ها را داده بود ضعیف ترین اقشار و استان ها را هدف قرار داده قرص نان را نیز از سفره شان حذف کند؟

شاید این شعارتوخالی که افزایش قیمت نان بربهبود کیفیت آن نیز تاثیر خواهد نهاد بنا به سابقه ی چند ساله ی اخیر دیگر نخ نما شده و ساده لوح ترین افراد را نیز مجاب نخواهد کرد.

بااین حال جای این سوال هم چنان باقی است که چرا در افزایش دولتی قیمت ها استان های محروم و مرزی باید بیش ترین هزینه رابپردازند وآیا این عمل مصداق تبعیض بین شهروندان نیست؟

آیا اصفهانی ها و خراسانی ها و آذربایجانی ها کرمانی هاو...خون شان رنگین تر از هرمزگانی ها و بوشهری ها و خوزستانی ها و ایلامی ها و...است؟

 

 * این متن به عنوان یادداشت در سایت خبری هرمزگان نیوز هم بازتاب یافت